Άσε τη ζωή να πάει, όπου εκείνη το νομίζει!

να σκαρώσει διαδρομή, να βουλιάξει, να γκρεμίσει

να γυρίσει στα παλιά κι αν παλέψει και ματώσει

να μη μοιάζει μια σταλιά σα να το χει μετανιώσει

για ν ανοίξει άλλο δρόμο κι όπου βρέξει να σε πάρει

Και να νιώθεις σαν παιδί μες της θλίψης σου τ αμπάρι.

woodboat

Advertisements
«98% Human»

«98% Human»

dimart

—της Stucano Closer—

Οι καμπάνιες της PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) είναι συνήθως σκληρές, πάντα προκλητικές, συχνότατα αμφιλεγόμενες, ακόμα και μεταξύ των ζωόφιλων. Ο ριζοσπαστικός ακτιβισμός της έχει πολλές φορές χαρακτηριστεί ακραίος. Και το συγκεκριμένο βίντεο είναι ένα παράδειγμα τού πώς μπορεί να περάσει ένα μήνυμα υπό μορφήν γροθιάς στο στομάχι. Η καμπάνια έχει στόχο την απαγόρευση της χρησιμοποίησης αληθινών χιμπατζήδων για τις ανάγκες κινηματογραφικών ή τηλεοπτικών παραγωγών, αφού υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργηθούν ψηφιακά τέλεια αντίγραφά τους. Όπως ο χιμπατζής στο βίντεο που ακολουθεί. Το συγκεκριμένο σκληρότατο σενάριο επελέγη ακριβώς για να εντυπωθεί καλύτερα στους θεατές τόσο η συνάφεια του ανθρώπου με τα πρωτεύοντα όσο και η τέλεια πειστικότητα του ψηφιακού αυτού τραγικού πλάσματος.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ποιον είπες ζώο, ρε;

Το dim/art στο Facebook Το dim/art στο Facebook

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Σαν τη ψυχη σου

Ξεκινά να υπάρχει, νιώθει στην αρχή, ευάλωτη κυρίως, τολμηρή .. έπειτα ξέγνοιαστη, μετά σκλαβωμένη, σ’ αυτούς που την κατάκτησαν την αγάπησαν ή δεν της έδωσαν αρκετό χώρο και της έμαθαν τη θλίψη απ την αλαζονεία τους κι έφτασε στο δικό της σκοτάδι

Την επομένη μονομιάς, τη γέμισαν τριαντάφυλλα και αρώματα, την έπεισαν ότι θα της δώσουν όσα χρειάζεται για να είναι πάντα ανθισμένη..

Μάλλον δεν κράτησε πολύ, μια νύχτα που κουράστηκαν πολύ, σηκώθηκαν απ τον ύπνο τους, αναδιοργανώθηκαν με σύστημα στη λεπτομέρεια όχι αστεία.. και στο νέο φως, το ξεπούλησαν στον Άδη, να τους δώσει μια καινούρια παρτίδα χαλασμένα κορμιά.

Έφτασαν σε μιαν ανάσα ν ανταλλάξουν το ταξίδι και κράτησαν απ τον κύκλο της ζωής σου, μιαν εικόνα στο χρόνο

Η επικίνδυνη ‘διατροφική φούσκα’ της Ινδίας

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

children-gather-for-a-photo-india

Lester R. Brown

Plan B Updates

DECEMBER 04, 2013

Μετάφραση: Γιάννης Μαστοράκης

Η Ινδία είναι σήμερα η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός χώρα σιτηρών μετά την Κίνακαι τις ΗΠΑ. Η υιοθέτηση ποικιλιών υψηλότερης αποδοτικότητας και η επέκτασητης άρδευσης έχει οδηγήσει σε έναν αξιοσημείωτο τριπλασιασμό της παραγωγής εν σχέσει προς τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ατυχώς όμως, ένα μεγάλο μέρος του νερού που αρδεύει τα 35 των καλλιεργειών σιτηρών της Ινδίας προέρχεταιαπό πηγάδια που έχουν αρχίσει να στερεύουν. Η κατάσταση αυτή θέτει ήδη τις προϋποθέσεις για μια μεγαλύτερη μείωση στα αποθέματα τροφής του αυξανόμενου πληθυσμού της Ινδίας.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 335 επιπλέον λέξεις

Για τα επικίνδυνα του Καβάφη ο λόγος

Να πως πρέπει να σκέφτονταν οι ποιητές κι έγιναν σπουδαίοι..

          Είπε ο Μυρτίας

Δυναμωμένος με θεωρία και μελέτη,
εγώ τα πάθη μου δεν θα φοβούμαι σα δειλός.
Το σώμα μου στες ηδονές θα δώσω,
στες απολαύσεις τες ονειρεμένες,
στες τολμηρότερες ερωτικές επιθυμίες,
στες λάγνες του αίματός μου ορμές, χωρίς
κανέναν φόβο, γιατί όταν θέλω
στες κρίσιμες στιγμές θα ξαναβρίσκω
το πνεύμα μου, σαν πριν, ασκητικό.

London Marathon 2014

Σήμερα, Κυριακή πρωί, ξεκίνησε το Λόντον Μάρατον περνώντας μέσα από δρόμους, φιλ-άθλους, κυρίες που παίρνουν το πρωινό τους English tea οι ως επι το πλείστον οικονομικοί μετανάστες του Λονδίνου, επιδίδονται σε αγώνα αντοχής δρόμου.

Κι ενώ πολλοί από εμάς έχουν πιστέψει πως ο δικός τους μαραθώνιος τελείωσε, άλλοι τον βλέπουν τώρα να αρχίζει κι αυτοί που βλέπουν τη ζωή τους διαρκώς στη μέση της διαδρομής πασχίζουν να καταλάβουν αν ποτέ θα πέσουν πάνω στην κόκκινη μεταξένια κορδέλα που ίσως σημάνει την επίτευξη των σκοπών, ή αλλιώς το τέλος.

Είναι και άλλοι που έχουν κλείσει την TV και γι αυτούς τίποτα δεν άλλαξε, θα τρέχουν πάντα δίχως κοινό, τη διαδρομή τους περιμένοντας να φτάσουν στο τέλος, χωρίς να καταλαβαίνουν αν υπάρχει κάτι πέρα απ αυτό.

Μαζί με όλους τρέχει κι η Ελλάδα μας, μία μπροστά την άλλη πίσω κι εκεί που κάποιοι θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε πως τελειώνει ο μαραθώνιος στον οποίο τρέχαμε από το 2010 κι έχει ξεκινήσει κάποια βελτίωση.

Μοιάζει όλο να ξεμακραίνει ο στόχος να ρίξουμε ταχύτητες, σα να μπαίνουμε όλο και πιο βαθιά στο στάδιο, με γρήγορο βάδην.

Θα προσπαθούμε να ανταγωνιστούμε τον άλλο εαυτό μας που τη μια θα φορά το πορτοκαλί και την άλλη το πράσινο φωσφορίζον μπλουζάκι του, ενώ οι άλλοι μετρούν την αντοχή και την ανεκτικότητα μας, στις αποφάσεις που λαμβάνουν σε μια προσπάθεια για ανιδιοτελή βελτίωση της άσχημης κατάστασης μας.

Το αγώνισμα αυτό κρύβει την παγίδα αν εν τέλει κερδίζει αυτος που θα πει το νενικήκαμεν ή όσοι καταφέρουν να απολαύσουν την νίκη του.